รายงานเสวนา ประจักษ์ ก้องกีรติ-ไชยันต์ ไชยพร: บทบาทนักศึกษาในวิกฤตการณ์การเมือง

http://www.prachatai.com/05web/th/home/13675

 

นี่คือเนื้อหาส่วนหนึ่งที่คมคายและน่าสนใจมาก ๆ จากรายงานชิ้นนี้

ในการมีส่วนร่วมทางการเมือง ผมคงจะพูดถึงบทเรียนจากเหตุการณ์14 ตุลาคม 2516 เพราะผมศึกษาเรื่องนี้มาเป็นหลัก ประเด็นนี้สำคัญอย่างไร ตั้งแต่ช่วงเกิดเหตุวิกฤตจนนักศึกษามามีบทบาท ทุกคนใช้กรอบ 14 ตุลา ว่าบทบาทนักศึกษาควรเป็นอย่างไร ทุกคนใช้กรอบอ้างอิงนั้นมาทำความเข้าใจการเมืองปัจจุบันแล้วออกมาเคลื่อนไหว ใครไม่เคลื่อนไหวก็ถูกมองเป็นพวกสายลมแสงแดดไร้สาระ 

ชื่อหนังสือของผม ‘และแล้วความเคลื่อนไหวก็ปรากฏ’ มาจากบทกวีของคุณเนาวรัตน์ พงษ์ไพบูลย์ แต่บางครั้งความเคลื่อนไหวไม่ต้องปรากฏก็ได้ หรือค่อยๆ ปรากฏก็ได้อย่างเข้าใจเท่าทัน กรอบ 14 ตุลา มันอาจใช้ไม่ได้ ประเด็น 14 ตุลา คือการสู้กับรัฐบาลทรราช ไม่มีรัฐธรรมนูญ ไม่มีฉันทามติประชาชน เป็นประเด็นการเคลื่อนไหวหลัก แต่ตอนนี้เคลื่อนไหวกลับเป็นการเคลื่อนไหวเพื่อต้านการแก้รัฐธรรมนูญที่มาจากรัฐประหาร 

ผมคิดว่านักศึกษาที่ตรงนี้ถ้าเป็นเหตุการณ์ 14 ตุลา คงออกไปต่อสู้ร่วมกันทุกคน แต่ตอนนี้มีความเห็นแตกต่าง บางคนออกมา บางคนไม่ออก บางคนไปร่วมพันธมิตรฯ บางคนไปร่วมนปช. บางคนเฉยๆดูทีวี เพราะความขัดแย้งทางการเมืองมันซับซ้อนแล้ว และจะใช้กรอบรัฐบาลทรราชสู้กับนักศึกษาประชาชนไม่ได้ พราะเรามีรัฐบาลเลือกตั้งในระบอบรัฐสภาและรัฐธรรมนูญ กรอบเดียวที่ต้องใช้คือจะสู้รัฐบาลมาจากเลือกตั้งในระบอบประชาธิปไตยภายใต้รัฐธรรมนูญแล้วมีความฉ้อฉลใช้อำนาจไม่ชอบธรรมได้อย่างไร อยากจะเตือนว่าอาจจะต้องทิ้งกรอบความเข้าใจเรื่องนักศึกษากับ 14 ตุลา ทิ้งไป 

ในแง่หนึ่งรัฐบาลระบอบประชาธิปไตยรัฐสภานั้นก็เผชิญสิ่งที่ยากกว่ารัฐบาลทหาร เพราะเมื่อมีการชุมนุมก็ไม่สามารถปราบได้ แต่เมื่อการชุมนุมไปรุกล้ำเสรีภาพคนอื่นไปแล้วรัฐบาลจะเผชิญหน้าอย่างไรจึงเป็นประเด็นสำคัญ  

ต่อประเด็นของนักศึกษาเป็นสิ่งที่ดีแน่นอน เพราะได้เรียนรู้เรื่องการเสียสละต่อส่วนร่วม แต่ไม่ได้แปลว่าดีเสมอไป แต่ต้องถูกกำกับด้วยวิธีการและป้าหมายที่รัดกุมและรอบคอบ จุดเด่นของ 14 ตุลา อยู่ที่การใช้ความคิดสติปัญญา และให้ข้อมูลข้อเท็จจริงที่ตรงข้ามกับกระแสหลัก

 

 

(คำอภิปรายของประจักษ์ ก้องกีรติ)

edit @ 17 Sep 2008 03:04:26 by คนมองหนัง

edit @ 17 Sep 2008 03:05:44 by คนมองหนัง